Αυτή είναι μια Ferrari Daytona 365 GTB/4 του 1971.
Μανούλα μου!
12βάλβιδη, με ιπποδύναμη 352 άλογα. Θεούλη μου!
Η Ferrari αποκαλεί το χρώμα "Κίτρινο μύγας"
επειδή, για κάποιον λόγο, έλκει τις μύγες.
"Κοιτάξτε εδώ!"
Το ταμπλό είναι επενδυμένο με ένα σουέντ υλικό.
Ένα ελκυστικό, δυνατό, συναρπαστικό, ζόρικο και χαρισματικό αμάξι
που σου ξυπνά τα ανθρώπινα συναισθήματά σου.
Καλό είναι αυτό για μένα, επειδή δεν έχω τέτοια.
Αλλά ακόμα και το 1971,
δεν μπορώ να φανταστώ ότι το χρησιμοποιούσαν
για να πηγαίνουν τα παιδιά τους.
- "Μπαμπά, μια μύγα στο αμάξι". - Το ξέρω.
- Να φάει κάτι. - Εσείς;
Τίποτα, εγώ, ευχαριστώ.
Κάλεσα την πολύ αστεία σταρ
του Inside Amy Schumer, Έιμι Σούμερ.
Διάλεξα αυτό το αμάξι γιατί η τύπισσα έχει ιπποδύναμη.
Κάνει σταντ απ, τηλεόραση, ταινίες.
Όταν τα κάνεις όλα αυτά, ανήκεις σε Ferrari.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
- Γεια. - Γεια σου, Τζέρι.
Μεγάλη ευκαιρία για σένα. Θα 'σαι ευτυχής.
- Είμαι. - Περνάω να σε πάρω σε δυο λεπτά.
Ω, Θεέ μου!
- Ferrari είναι; - Έχεις δυναμικό, γλύκα.
Έχουμε βέβαια, μερικά θέματα με το αμάξι.
Καμιά φορά, μαζί με τη δύναμη, το χάρισμα, αποκτάμε και θέματα.
Οι πετυχημένοι είναι πολύ δυσλειτουργικοί.
Δες εμάς!
Πω πω! Ό,τι καλύτερο!
Είμαι ενθουσιασμένη. Θεούλη μου.
Είναι τζάμι, μιλάμε.
Ξέρεις γιατί παίρνουν τέτοιο αμάξι;
Αυτήν την αίσθηση που έχεις τώρα;
- Ναι. - Γι' αυτήν!
Μ' αυτή τη ζώνη, νιώθω σαν να 'μαι σε καλλιστεία.
Ας περάσουμε απ' την Εθνική Γουέστ Σάιντ.
- Από κει πάμε. - Θεούλη μου.
Σοβαρά τώρα, δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε.
Αλλά δεν ακυρώνουμε παραστάσεις.
Την κάνουμε, κι αν υπάρξουν προβλήματα, τι να γίνει;
- Έχεις όρεξη για καφέ; - Πολλή όρεξη.
Επειδή μ' αρέσουν τα αυτοκίνητα,
νιώθω ότι κάνω ο ίδιος αυτό που κάνει το αμάξι.
Αυτό συμβαίνει στο σώμα μου τώρα.
Σαν φρικτό επεισόδιο δυσπεψίας από μεξικάνικο φαγητό.
Να κρατάω ψηλά το πάσο;
Κάτι που βρίσκω ενοχλητικό, σοβαρά,
είναι να σηκώνουν νωρίς το πάσο.
Ένα χιλιόμετρο μακριά…
Εδώ.
Και το κρατούν εκεί πάνω. Εντάξει, το 'χετε.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο εκνευριστικό.
Σ' ενοχλεί να κρατούν από νωρίς το πάσο.
- Ασυγχώρητο. - Πω πω.
Τρομακτική φάση.
Αλλά είναι παρήγορο να ξέρω πώς θα πεθάνω, μάλλον.
Δε θα πεθάνεις επειδή το αμάξι δεν τραβάει καλά.
Να βρούμε κάπου κοντά ένα εστιατόριο να πάμε, παιδιά.
Εντάξει, θα βρούμε.
- Το αμάξι μας καπνίζει; - Ναι.
Θα κρατάω τη ζώνη σαν προσευχητάριο.
Τι σκεφτόσουν για μένα;
Σε σεβόμουν πάρα πολύ, μέχρι πριν από μια ώρα!
Ferrari, πόσο λυπάμαι.
Θεέ μου.
Κάνεις μια γκριμάτσα για το πώς νιώθεις τώρα;
Καλύτερα δε γινόταν.
Έχει τόσο καπνό πίσω σου τώρα.
Δεν μπορώ καν…
Φαίνεται ωραίο, αλλά δεν είναι, επειδή ξέρω από πού προέρχεται.
- Επειδή είμαι άντρας, ε; - Ακριβώς!
Αν ήσουν γυναίκα, θα σε λυπόμουν.
Πού βρεθήκαμε; Πού λες ότι είμαστε;
- Μπρονξ είναι εδώ; - Ναι.
Μικρή, είχα βρεθεί σε μπελάδες.
"Να τρέξω στους ψεκαστήρες του γείτονα;"
Η μαμά μου είπε όχι. Κι εγώ είπα "Εντάξει".
Και στην πρώτη ευκαιρία,
έτρεξα ανάμεσα στους ψεκαστήρες.
Και γυρίζω μούσκεμα, και λέω…
"Πέρασα από δίπλα και πήραν μπροστά".
Κι αυτή λέει "Σ' έβλεπα".
Μου τις έβρεξε.
Πολύ αυστηρή.
Ναι αλλά κοίτα πόσο τέλεια έγινα.
Μ' αρέσει να με βαράνε.
- Σοβαρά; - Για άλλους λόγους τώρα!
Τι σκαρώνουν αυτά; Κοίτα εκεί.
Δε νομίζω να επιτρέπεται αυτό που κάνουν.
- Πού πάτε; - Πού πάτε, παιδιά;
Στην πόρτα, αλλά βαριόμαστε να κάνουμε τον κύκλο.
Δεν είδατε το 127 Ώρες;
Κοίτα μια ωραία πίπα!
Κάνει τίποτα απ' αυτά για κρακ;
Τα πάντα κάνουν για κρακ.
Πρωινό όλη μέρα.
- Πολύ ωραίο. - Τέλειο.
Έχει λίστα αναμονής;
- Καφέ; - Καφέ;
Βλέπω το σταντ απ σου. Το σόου στην TV.
Λέω "Ταιριάζουν μεταξύ τους".
- Εντυπωσιακό. - Ευχαριστώ.
Μόλις ξεκινάς, λένε "Έχει πλάκα αυτό".
Είναι άχρηστο να σε συγχαρώ κι εγώ;
- Είσαι σαν το The Wire. - Δεν το 'χω δει.
Μάλιστα. Μήπως μπορούμε…
Θεέ μου.
- Αυτό το αμάξι. - Ξέρω.
Τι θα ήταν κάτι ανάλογο για σένα;
Τι πράγμα, μηχανικής φύσης…
Ποιο αντικείμενο, όταν χαλάσει,
σε κάνει να θες να πεθάνεις;
Το αιδοίο μου. Το 'ξερες ότι αυτό θα πω!
Πώς να χαλάσει ένα αιδοίο;
- Σοβαρά μιλάς; - Ξέρω, έχει ένα θέμα.
Το "θέμα του" κρατάει και 10 μέρες.
- Υπάρχουν φάρμακα. - Γιατί;
Τα 'χες με αλκοολικιά;
- Ναι. Πολλές φορές. - Είχε πλάκα για λίγο;
Και μετά "Τελικά, είναι άσχημο πράμα".
Αναρωτιέμαι πώς είμαι σαν ταίρι.
Βασικά…
πίνω δυο ποτήρια κρασί, δυο φορές τη βδομάδα,
και νιώθω κι άσχημα.
- Πολύ αστείο. - Ναι.
- Γιατί βγάζεις άλλη εικόνα. - Το ξέρω.
Δεν έχει σημασία, όταν είσαι νέος.
- Δεν το προσέχεις! - Γι' αυτό είναι τα νιάτα.
- Τα νιάτα καλύπτουν όλη τη φρίκη. - Ναι.
Το διασκεδάζεις.
Και μετά, λιώνει το πλαστικό,
όπως στους Κυνηγούς της Χαμένης Κιβωτού,
- και γίνεσαι αυτός που είσαι. - Ναι.
Όταν περνάς τα 40.
Όταν ερωτεύεσαι στα 20 με 30 σου, είναι κάτι σαν τσουνάμι.
Λες, "Θεέ μου, είμαι πολύ ερωτευμένος.
Τόσα τραγούδια για τον πόνο!"
Και το τσουνάμι… Η παλίρροια είχε βγει πολύ έξω.
Ένα σωρό ψάρια αναπηδούσαν στην ακτή,
κι οι άνθρωποι τα μάζευαν.
Λέγαν, "Πόσο τυχερός είμαι". Σωστά;
Λέγαν, "Κοίτα πόσα ψάρια". Ναι.
Ο έρωτας στα 20!
Μετά, κοιτάνε ψηλά και λένε, "Ω, γ…"
Κι αρχίζεις να γερνάς.
Έχω κυτταρίτιδα στο πρόσωπο!
Ωραία περνάμε!
Δείχνεις πολύ άνετη με πολύ δύσκολα πράγματα.
Τι είναι δύσκολο για σένα;
Οι γυναίκες κωμικοί βρίσκουν δύσκολα ζευγάρι.
Η δουλειά μας είναι θέμα.
Το ίδιο και οι αστυνομικίνες;
- Ναι. - Δεν είναι πιο δύσκολη δουλειά γι' αυτές.
- Κάθε άλλο. - Κάθε άλλο.
- Πώς θέλετε τα αβγά σας; - Εγώ μελάτα.
- Κι εσείς; - Δύο, λίγο πιο ψημένα.
Χωρίς τίποτ' άλλο στο πιάτο.
- Αυτό μόνο; - Αυτό.
Καμιά φρυγανιά στο πλάι;
Να σου πω τι έγινε μόλις.
Σε τέτοιες φάσεις, δεν είμαι πολύ καλός άνθρωπος.
Είπα, "Δε θέλω τίποτ' άλλο στο πιάτο".
Και ρώτησε για φρυγανιά.
Ένα κομμάτι μου θέλει να τα σπάσω όλα!
Καταλαβαίνω μια χαρά την παρόρμησή σου.
- Ναι. - Ναι.
- Πάντα χάνεις. - Πόσο κακός να γίνεις;
"Τι είπα μόλις;"
- Αν το νιώσω… - Θα το 'κανες;
Καμιά φορά, ναι.
- Οι Αμερικανίδες… - Ναι.
Αυτή η έννοια του "Πώς πρέπει να φαίνομαι, για να φαίνομαι ωραία"
είναι πολύ στενόμυαλη.
Θέλουν πάντα να φαίνονται "σέξι".
Πάντα το σκέφτονται αυτό, και αυτό δεν είναι σέξι.
Μα τι είναι σέξι;
- Ακριβώς. - Ναι.
- Πολλά πράγματα. - Ακριβώς.
Κάθε μείωση τεχνητού είναι ελκυστική.
Μισό. "Τεχνητό. Τεχνητό".
Εντάξει.
Ναι. Συγγνώμη… Έπρεπε να απαντήσω, αλλά…
Οι μόνες γυναίκες που έχω δει
να το κάνουν σωστά είναι οι Παριζιάνες.
Να σου επιτρέπουν να πηγαίνεις μόνο σε σέξι μέρη.
Το Google να επεμβαίνει, όταν πάω να κλείσω πτήση για το Παρίσι.
Να ρωτάει "Μήπως εννοείτε Πίτσμπουργκ;"
"Μήπως εννοούσατε…"
Πολύ υπεροπτικό, ε;
"Μήπως εννοούσατε… Ηλίθια".
Πάντα είσαι όμορφη.
Μια ομάδα ανθρώπων με κάνει τόσο μέτρια.
Δεν υπήρχε ομάδα τώρα.
Αυτό μου το 'δωσαν. Πρέπει να το επιστρέψω.
Σοβαρά;
Δε νομίζω ότι θα γίνει αυτό.
Πήγα στο US Open. Τένις.
Φόρεσα ρουζ.
Ναι.
Αυτό έκανα μόνο, τώρα που το σκέφτομαι. Πολύ ρουζ, όμως.
- Δηλαδή… - Μάλιστα.
Όχι μόνο εκεί που έπρεπε. Παντού!
Ήθελα να φαίνομαι κούκλα.
Αλλά μετά, μπαίνω, και το πρώτο άτομο που βλέπω, είναι η Κέιτ Άπτον.
Κάθομαι δίπλα της. Τέλειωσε.
Σκέφτεσαι πολύ συμβατικά.
Όχι, γιατί συμπεριφοριστικά,
οι άνθρωποι έλκονται τόσο από τους όμορφους, που δε σκέφτονται.
Δεν τους θες αυτούς.
Φερόμαστε αλλιώς στους πανέμορφους…
- Και; - Δεν περιμένουμε τίποτα απ' αυτούς.
Ο φίλος μου: "Πλάκα έχει η Κέιτ".
- Κι εγώ λέω… "Μαλ…" - Ναι.
- "Αποκλείεται να είναι αστεία". - Καλά να είναι, αστεία δεν είναι.
Σαν κωμικός, ο κόσμος είναι διάφανος για σένα.
- Είναι όλα διάφανα. - Ναι.
Γι' αυτό και διαρκώς σταθμίζεις…
Συγγνώμη, με παίρνει ο μάνατζερ.
Σταθ… Σταθμίζω.
Συγγνώμη, απλώς…
- Θέλετε άλλον καφέ; - Ναι.
- Σταθμίζουμε.
Η φρυγανιά του;
- Είπε ότι δε θέλει. - Μην το κάνεις.
- Τι; - Είναι μια χαρά άνθρωποι.
Μια δυο φορές, με βρήκαν παπαράτσι.
Βγήκα τόσο άσχημη, που μου τηλεφώνησε ο διαφημιστής μου.
Λέει "Μην το κάνεις αυτό".
Κι εγώ λέω "Ναι, θα το κάνω."
- Τι να μην κάνεις; - Θα σου δείξω.
Έβρεχε, και πήγαινα στον ψυχαναλυτή μου,
κι αγόρασα ένα αδιάβροχο από ένα σούπερ μάρκετ.
Κάποιος με φωτογράφησε στο μετρό.
Τέλεια είναι.
Στον ψυχαναλυτή πήγαινα. Σκεφτόμουν.
- Πήγαινες; - Ναι.
Ίδια έκφραση όταν γυρίζεις ή…
Όταν γυρίζω είμαι έτσι! Μου λέει ότι πάω καλά.
- Σε ποια οδό είναι; - Στην 69η.
Δεν ξέρω πολλά για ψυχοθεραπεία,
αλλά νομίζω ότι κάτω απ' την 86η,
είναι απ' αυτούς που λένε "Σε 45' θα 'στε καλά".
Μου δίνει κάτι βαρύ για να με ξεφορτωθεί.
Οι σοβαροί θεραπευτές, τύπου Γούντι Άλεν, είναι πάνω απ' την 86η.
Συχνά νιώθω να με κακομαθαίνουν.
Είσαι πάντα με κωμικούς.
Δε μ' αρέσει να με περιμένουν οι φαν μου.
Το μυστικό μου όταν μιλάω με κόσμο.
- Πες. - Αριθμοί.
Κάν' τους ερωτήσεις που η απάντηση είναι αριθμός.
Γιατί αριθμούς;
Πάντα υπάρχει μια απάντηση.
Η μυστική συνταγή μου για να μιλάς με συνηθισμένο κόσμο.
"Πόσο καιρό ζεις εδώ; Τι ώρα πιάνεις δουλειά;"
"Πόσοι παππούδες σου ζουν;"
"Πότε το 'κανες;"
"Πότε έχασες την παρθενιά σου;"
- Κάτι πιο γενικό ίσως. - Πιο γενικό, ναι.
Μαγαζί με αθλητικά.
Πάμε να δούμε πώς μυρίζει.
Γεια σας!
Απ' το Σαβουρομαζώχτρες.
Έχετε πρόβλημα.
"Μόνον υπάλληλοι από δω και πέρα".
Πού διαφέρει αυτό το σημείο από τα άλλα στο μαγαζί;
- Σε σταματούν μπάτσοι; - Τυχαίνει.
Δε με πειράζει. Έχω μια φαντασίωση με μπάτσους, οπότε μ' αρέσει, αλλά…
Εννοείς…
Που με συλλαμβάνει και μετά το κάνουμε.
Προφανώς, συμπονώ την…
Ξέρω εκείνον τον μπάτσο που έκανε φοβερά πράματα σε γυναίκες.
Το διάβασα κι είπα, "Φρίκη". Αλλά ήμουν και λίγο…
- Υπάρχει μεγαλύτερη απογοήτευση; - Εγώ είμαι ενθουσιασμένη.
Μας αρέσει κάθε τι που ρίχνει τον λευκό.
- Έτσι; - Ναι.
Θεέ μου! Τι μαλ… αυτό το αμάξι!
- Έρχομαι. - Με την άνεσή σου.
- Τζέρι. - Μάλιστα.
Έμενα στην Καλιφόρνια.
- Πού; - Στο Ερμόζα Μπιτς.
Πολύ ωραίο μέρος.
Κι από κει ήρθες εδώ;
- Με τι ασχολείσαι; - Εσύ τι λες;
Διεύθυνση Μαζικών Μεταφορών;
Οδική βοήθεια.
- Ή "Δε Με Μέλει." - Καλό.
Τα αστεία βοηθούν τον κόσμο να επιβιώσει.
Θα στενοχωριόσουν αν σε ανέφερα;
Βλέπω κάτι παράνομο μάλλον.
Υποτιτλισμός: Λένα Λίππι